Ορισμός των εγκλημάτων τιμής

Η έννοια των «εγκλημάτων τιμής», σύμφωνα με τους Welchman & Hossain (2005), μπορεί να οριστεί ως έγκλημα λόγω φύλου που περιλαμβάνει μια ποικιλία μορφών βίας κατά των γυναικών, στο όνομα της κοινωνικής τιμής, συμπεριλαμβανομένων των «δολοφονιών τιμής», διαφόρων επιθέσεων, της επιβολής περιορισμού ή φυλάκισης, του ελέγχου των γυναικών από τους άνδρες, από μέλη της οικογένειας και/ή συζύγους, στην επιλογή του γάμου και στην πραγματική, υποψιαζόμενη ή πιθανή σεξουαλική συμπεριφορά των γυναικών.

Κάθε χρόνο, περίπου 5.000 κορίτσια και γυναίκες σε όλο τον κόσμο είναι θύματα εγκλημάτων τιμής. Πρόκειται για ένα έγκλημα που επηρεάζει γυναίκες και/ή άνδρες διαφορετικών θρησκειών, ηλικιών, οικονομικών και κοινωνικών συνθηκών, διαφορετικού εκπαιδευτικού υπόβαθρου και διαφορετικών γεωγραφικών τοποθεσιών. (Meetoo & Mirza, 2007; Ηνωμένα Έθνη, 2010). Αναφέρονται ως βίαιες πράξεις που διαπράττονται από έναν ή περισσότερους δράστες, συνήθως άνδρες, με σκοπό την αποκατάσταση της τιμής της οικογένειάς τους ως αντίδραση σε αυτό που θεωρούν παραβίαση του κώδικα τιμής της οικογένειας από το θύμα, συνήθως γυναίκα, ή σε φερόμενη ανάρμοστη συμπεριφορά που πιστεύεται ότι έχει ντροπιάσει την οικογένεια (WHO, 2022; Kulwicki, 2002). Μεταξύ των συμπεριφορών που θεωρούνται ανάρμοστες και οδηγούν στη διάπραξη εγκλημάτων τιμής είναι ο γάμος χωρίς τη συγκατάθεση του θύματος και/ή της οικογένειας ή ο γάμος εκτός της οικογενειακής τάξης στην οποία ανήκουν, οι σεξουαλικές σχέσεις πριν από το γάμο, είτε πραγματικές είτε υποτιθέμενες από την υπόλοιπη κοινότητα, ή ακόμη και η απλή χρήση τεχνολογίας, όπως κινητά τηλέφωνα για επικοινωνία με άλλα άτομα, που δημιουργεί δυσπιστία εκ μέρους της οικογένειας (D’Lima, 2020)