Έγκαιρη ανίχνευση και παραπομπή

1. Επαγγελματική κατάρτιση και πολιτισμική ευαισθησία

Προκειμένου να εντοπίσουν και να βοηθήσουν τα άτομα που έχουν υποστεί παραδοσιακές πρακτικές HP, οι επαγγελματίες στους οποίους έχει ανατεθεί αυτή η ευθύνη χρησιμοποιούν μια πολυδιάστατη προσέγγιση. Πρώτα απ’ όλα, είναι απαραίτητη η διεξαγωγή διεξοδικών προγραμμάτων κατάρτισης, ώστε οι αστυνομικοί, οι κοινωνικοί λειτουργοί και οι επαγγελματίες του τομέα της υγείας να αποκτήσουν τις γνώσεις και τις δεξιότητες που απαιτούνται για τον εντοπισμό των συμπτωμάτων και των ενδείξεων που σχετίζονται με αυτού του είδους τις κακοποιήσεις. Η πολιτισμική ευαισθησία πρέπει να καλύπτεται σε αυτό το μάθημα, βοηθώντας τους εργαζόμενους να διαπραγματεύονται διαφορετικές παραδόσεις χωρίς να ενισχύουν προκαταλήψεις. Η συνεργασία μεταξύ διαφόρων κλάδων είναι απαραίτητη για μια ολοκληρωμένη προσέγγιση ανίχνευσης. Για τη δημιουργία ενός δικτύου υποστήριξης και ανταλλαγής πληροφοριών, οι επαγγελματίες υγείας πρέπει να συνεργάζονται με ηγέτες της κοινότητας, μη κυβερνητικές οργανώσεις και εκπαιδευτικούς. Τα προγράμματα ευαισθητοποίησης της κοινότητας είναι απαραίτητα για τη δημιουργία ενός ασφαλούς χώρου στον οποίο τα θύματα αισθάνονται άνετα να μοιραστούν τις ιστορίες τους.

2. Ψυχολογική και ιατρική αξιολόγηση

Οι ψυχολογικές αξιολογήσεις και οι ιατρικές εξετάσεις αποτελούν ουσιαστικά μέρη της διαδικασίας ανίχνευσης. Οι επαγγελματίες υγείας πρέπει να είναι εξειδικευμένοι τόσο στην αξιολόγηση των ψυχολογικών επιπτώσεων αυτών των πρακτικών στα θύματα όσο και στην αναγνώριση σωματικών τραυματισμών, όπως ουλές ή ακρωτηριασμοί. Τα ανώνυμα διαδικτυακά φόρουμ και οι γραμμές άμεσης επικοινωνίας είναι παραδείγματα εμπιστευτικών συστημάτων αναφοράς που μπορούν να παρακινήσουν τα άτομα να μιλήσουν χωρίς να ανησυχούν για αντίποινα. Οι επαγγελματίες πρέπει να συνεργάζονται με τις αρχές επιβολής του νόμου και να είναι ενημερωμένοι σχετικά με τη σχετική νομοθεσία, ώστε να διασφαλίζουν ότι οι παραβάτες θα τιμωρηθούν κατάλληλα.

Γενικά, η αναγνώριση των ατόμων που έχουν υποστεί σοβαρό πλήγμα από τις παραδοσιακές πρακτικές HP απαιτεί μια διεξοδική και συνεργατική στρατηγική που περιλαμβάνει επαγγελματική κατάρτιση, συμμετοχή της κοινότητας, ιατρική αξιολόγηση, ψυχιατρική υποστήριξη και νομική παρέμβαση, εκτός από την πολιτισμική γνώση (Zero Tolerance, n.d.).

3. Ανίχνευση και παραπομπή σε σχολικό περιβάλλον

Σύμφωνα με το National FGM Centre (2019), στο εκπαιδευτικό πλαίσιο, η αναγνώριση περιπτώσεων ΑΓΓΟ μπορεί να συμβεί σε δύο περιπτώσεις: με οπτική αναγνώριση ή με άμεση αποκάλυψη. Στην πρώτη περίπτωση, όταν ένας εκπαιδευτικός σε νηπιαγωγείο, προσχολική ή πρωτοβάθμια εκπαίδευση βοηθά ένα παιδί να πάει στην τουαλέτα και ενδέχεται να διαπιστώσει φυσικά σημάδια που υποδηλώνουν ότι έχουν πραγματοποιηθεί παραδοσιακές πρακτικές ΕΠ, όπως ο ΑΓΓΟ. Σύμφωνα με τις συστάσεις του National FGM Centre (2019), σε αυτές τις περιπτώσεις, σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπεται η εξέταση του κοριτσιού από τρίτο πρόσωπο.

Ο δεύτερος τρόπος με τον οποίο εντοπίζονται οι περιπτώσεις είναι όταν ένα κορίτσι κάτω των 18 ετών εμπιστεύεται σε έναν εκπαιδευτικό ότι έχει πέσει θύμα μιας κατάστασης ΕΠ. Άλλες περιπτώσεις εντοπισμού συμβαίνουν όταν (1) ένας γονέας ή κηδεμόνας εκδηλώνει την πρόθεση να προβεί σε ΑΓΓΟ, αναγκαστικό γάμο ή βία που σχετίζεται με την τιμή και διαιωνίζεται από την κουλτούρα, (2) υπάρχει προηγουμένως εντοπισμένη περίπτωση αδελφής ή ξαδέλφης που έχει ήδη υποστεί τον ίδιο τύπο παρέμβασης ή (3) ένας συγγενής ή στενός φίλος της μαθήτριας της εκμυστηρεύεται ότι έχει πέσει θύμα ή κινδυνεύει να πέσει θύμα (National FGM Centre, 2019).

Το National FGM Centre, (2019, έχει εντοπίσει επιπλέον δείκτες κινδύνου, όπως το να εκφράζει ένα κορίτσι την ανησυχία του για τις διακοπές ή μια τελετή, το να δείχνει ένα κορίτσι πόνο ή δυσφορία κατά την επιστροφή του από τις διακοπές ή να απουσιάζει από το σχολείο, και το να μην επιστρέφει ένα κορίτσι από διακοπές σε μια χώρα με υψηλή συχνότητα ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων. Επιπλέον, συνιστάται η συμμετοχή των γονέων στον σχεδιασμό και την υλοποίηση των συνεδριών για τον ΑΓΓΟ, προσκαλώντας τους να συμμετάσχουν στη διαδικασία, να συζητήσουν τι θα διδαχθεί, να απαντήσουν σε τυχόν ανησυχίες και να υποστηρίξουν τους γονείς στη διαχείριση των συζητήσεων με τα παιδιά τους σχετικά με το θέμα (National FGM Centre, 2019).